Σαν πατρίδα Κυριακή μεσημέρι

Διαρκώς μετακινούμαστε. Διαρκώς αναζητούμε. Διαρκώς ονειρευόμαστε. Διαρκώς θυσιάζουμε και διαρκώς θυσιαζόμαστε. Για ν’ απολαύσουμε το καλύτερο. Το εὖ. Την ευ_τυχία. Την ευ_δαιμονία. Την ευ_πορία. Νέες πατρίδες, καινούριοι άνθρωποι, διαφορετικές συνήθειες.

Διαρκώς μετακινούμαστε. Διαρκώς αναζητούμε. Διαρκώς ονειρευόμαστε. Διαρκώς θυσιάζουμε και διαρκώς θυσιαζόμαστε. Για ν’ αποφύγουμε το χειρότερο. Το α (στερητικό). Κι όμως, πάντα αφήνουμε πίσω αγαπημένους.

Διαρκώς, διαρκώς, διαρκώς αιώνιοι μετανάστες μέσα στη ζωή. Για το εὖ. Κι ευ_χόμαστε πάντα μια «πατρίδα» σαν Κυριακή μεσημέρι.

Σμαρώ Πλατιώτη

Μετανάστευση ίσον μετουσίωση, μετάβαση – μια μετάβαση απροσδιόριστη, συχνά απαρατήρητη. Ψάξιμο προσωρινό, στα όρια του μονίμου. Μετανάστης είναι ο άνθρωπος χωρίς σπίτι, το σπίτι δεν είναι μέρος, μα ένα πρόσωπο που σε αναγνωρίζει.

Γιάννης Βασιλείου

Πληροφορίες​

22 με 27 Μαΐου 2017 - Θέατρο Εμπρός στις 21:00
(διάρκεια 90′ χωρίς διάλειμμα) - Είσοδος Ελεύθερη

Συντελεστές​

Σκηνοθεσία: Σμαρώ Πλατιώτη
Κείμενα: Νατάσα Μπαστέα, Θανάσης Νιάρχος, Μάνος Ελευθερίου, Μένης Κουμανταρέας, Μάρω Δούκα

Ερμηνεύουν​

Άρτεμις Αραμπατζή, Στελίνα Βασιλάκη, Αγγελική Γιατρά, Χαράλαμπος Δούμουρας, Ξένια Κατίνου, Δημήτρης Μαυρουδής, Αλέξανδρος Νικητόπουλος, Στέλιος Παπαγρηγοριάδης, Αθανασία Παπαζήκου, Άννα Πιέτρη, Ιωάννα Χαρματζή, Νίκος Χορταριάς

Ευχαριστούμε​

πολύ το κοινό που παρευρέθηκε. Σας περιμένουμε στις επόμενες παραστάσεις μας!